• آیه مباهله
  • آیه مباهله

شعری زیبا در قالب چهار پاره از استاد احد ده بزرگی در مباهله

 
شعر از مه و مهر شب شکن باید گفت    از فاطمه و ابالحسن باید گفت
تا خاطره ی مباهله گم نشود    پیوسته سخن سخن سخن باید گفت
آیات چو آفتاب از خاور نور    نازل شده بر سینه ی پیغمبر نور
ابناء و نساء و انفس اقدس حق    یعنی حسنین و علی و کوثر نور
آن پنج وجود صاحب عصمت حق    یعنی همه عصاره ی خلقت حق
کردند فنا بنای اسقف بازی    با هیمنه ی شگفت و با هیبت حق
مهری که به شأنش امد از حق لولاک    روشن شده از جلوه ی رویش افلاک
با یک زن و یک مرد و دو کودک آمد    تا ریشه ی تثلیث برآرد از خاک

خبری داغ در مدینه رسید                  مردم از یکدگر بپرسیدند

چه شده؟ وضع شهر عادی نیست         حرفهای عجیب بشنیدند

کاروانی بیامد از نجران                    از بزرگان شهر و از اعیان

شصت تن با لباس زرافشان                با صلیبی زگردن آویزان

برسر اما کلاه گوهر بافت                  با جلال و شکوه و با جبروت

به دستور پروردگار جلال                             بود خلقت عيسي اندر مثال

چو آدم که او را زخاک آفريد                         که چون گفت شو، ناگهان شد پديد

پس از اين هر آن کس که ورزد جلال                 که در باب عيسي بود آن مقال

تارنمای اختصاصی موضوع مباهله
بنیاد پژوهشی ترویجی مباهله (در شرف تأسیس)
تمامی حقوق برای مؤلفین و دست اندرکاران محفوظ است.
استفاده از محتوای تارنما، با ذکر منبع بلامانع است.